Dinozor Cagi

1. Sahne — Volkanin Golgesinde

Sicak. Her sey cok sicak. Elimi yere koydum — toprak neredeyse yakiyor. Ama yumusak, nemli bir isi bu. Etrafima baktigimda devasa egrelti otlari gordum, boyum onlarin saplarina bile yetismiyor. Uzakta turuncu bir isik var — volkan mi o? Bir titresim hissediyorum, ayaklarimdan yukari dogru cikiyor. Egrelti otlarinin arasindan devasa bir sey gorunuyor — uc boynuzlu bir suru. Otluyorlar. Beni fark etmemisler bile. Sessiz kaliyorum. Bu kadar buyuk bir seyin bu kadar sakin olmasi... bende bir seyi degistiriyor. Korku degil bu his. Hayranlik. Burada ilk dersimi ogreniyorum: bazen en guclu sey, sessiz kalmak.